سخته بجنگی باهاش ...

سلام

آدم احساساتی تاحالا دیدید؟

آدم خیالاتی چطور؟

آدم غصه خور برای دیگران چی ؟( اصطلاحشو خودم ساختم )

یا اصن آدمایی رو دیدید  که تو خلوت بهشون خوش میگذره تا حضور در جمع  :)

من دقیقا مخلوطی ازین آدم ها هستم

ممکنه گیج بشید

حق دارید ولی اینا چند سبک شخصیتی منه که هروز باهاشون در جدالم

میدونید سخته نگران بقیه باشی نتونی ناراحتیشون رو ببینی ولی در عین حال ازین نگران بودنه حالت انزجار  داشته باشی !چون آرامش خودت توی خلوته! توی تنهایی .ِ..

سخته مشکلاتتو از بقیه مخفی نگه داری به این نگاه که دیگران چه گناهی کردن که مشکلات منو بشنوند ...اصن وظیفه اونانیست بهم گوش بدن خودم باید حلش کنم :/

ولی در مقابل اونا کوچیکترین ناراحتی هاشونو به راحتی پیشت مطرح میکنند  و اصلا براشون مهم نیس که منم ...

سخته صندوقچه اسرار آدمای دور و نزدیک زندگیت باشی ولی خودت نتونی حتی یه کلمه از دغدغه هاتو پیش یکی به زبون بیاری! همه شون جمع بشن تو دلت ...خودت بشی همراز خودت :/

سخته انقدر شنونده ی خوبی باشی که حتی غریبه ی توی اتوبوسم حدود نیم ساعت پیشت سفره ی دلش رو وا کنه و تو فقط گوش بدی و نتونی بهش بفهمونی که من کشش فکر کردن به غصه های بقیه رو ندارم من تو زندگی خودم موندم ...آقاجان منم آدمم!

 

سنگ نیستم که هر چی غم و غصه دارید میارید جلوی من خالی میکنید ...اصن فکر نمیکنید حرفاتون چقدر تاثیر داره چقدر وزن داره روی بقیه ( وی عصبی شد یه لحظه)

 

درسته رشتم روانشناسیه درسته اولین پیش نیاز این حرفه شنونده حرفه ای بودنه  ولی من توی تک تک لحظه هام شاهد این مسئله ام یجوری هر لحظه هر ساعت از جانب دوست آشنا همسایه فامیل حتی مسافر غریبه اتوبوس !!

طاقت مان ته کشیده به نوعی :/

اگر یکی مثل من کم حرف باشه زیاد بروز نده مشکلاتشو دلیل نمیشه اونو بدون مشکل بدونید که :/

حالا ممکنه بگید راه حلش اینه وقتی کسی میاد پیشت درد و دل کنه  , راحت به طرف بگو دوست عزیز من ذهنم مشغوله نمیتونم کمکت کنم و تمومش کن ولی

ولی ولی

اینجا ویژگی سوم شخصیتم بروز میکنه و اون دلرحمی و شاید دلسوز بقیه بودنه (به گفته دیگران)

میدونید من نگران حال آدمای اطرافمم به صورت کاملا غیرارادی خخ

متاسفانه حالات بقیه رو سریع متوجه میشم نمی تونم. بی تفاوت باشمم

من نمی تونم بی تفاوت باشمممم

(یاد جواد عزتی توی فیلم در مدت معلوم افتادم😁 )

...

اصن میدونید چرا یهو اینارو مطرح کردم؟

چون همین دیشب یه اتفاقی افتاد و من به حد انفجار رسیدم

دخترخاله کوچکتر از خودم اومد خونه مون و توی تایمی که به شدت سر نرم افزار spss دانشگام درگیر بودم و به بن بست خورده بودم !! ایشون اومد  نشست ور دلم از جریان عشقولانه ش با یکی از پسرای همکلاسیش گفت:|

بله درست متوجه شدید منم بدون اعتراضی تا آخر حرفاشو گوش دادم و همه ی درد و دلاشو تحمل کردم

اونم چه درد و دلایی ! پروژه عشق بازی

چیزی که خودم تجربه ش نکردم و ازش بیزارم ولی هی باید بخاطر عزیزان گوش بدم و مثلا کمک شون کنم

خلاصه بعد دو ساعت حرفاشو گوش دادن

دهنمو وا کردم چند تا کلمه بگم بلکه آروم بشه

حالا سعی کردم چند نصیحت به عنوان بزرگتر بهش بکنم و ... که یهو پرید وسط حرفم:

معصومه تو که فک نکنم بتونی درکم کنی !

اصن نمیدونی عشق چیه تو زندگیت بی حاشیه بودی پسس سعی نکن نصیحت کنی! من کار خودمو میکنم

قیافه من : 😶

میگم از حال آدمای عاشق بیزارم سر اینه !! توی چندین مورد صمیمی ترین نزدیکانم درگیرش شدن و من باید جمع شون میکردم!

چیو جمع میکردم؟

خب عشقولانه بازی هاشون برای دوس پسراشون دیگه :///

( انگار نه انگار منم یه دختر جوونم ممکنه با شنیدن این مسائل هوس کنم ازین خبطا کنم ! دیگه انسان جایز الخطاس خووب )

بماند ک بعدا که به وصال می‌رسیدند. یا کات میکردن منو فراموش میکردن ...

خلاصه اینجوری

حرف زیاده ...

شما نظرتون چیه :/

قشنگ مشخصه خسته شدم حال جمع بندی حرفامو ندارم خخ

بامَت بلند روزگار ...!

 

و چه دور مانده‌ایم از هم 

در سیاهیِ شب‌هایی
که هنوزم که هنوز است 
هیچ صبحی را به خود ندیده‌اند 

حکایتِ غریبی‌ست خلقتِ آدمی 
بامَت بلند روزگار ...
زندگی بر وقف مراد است ...؟

 

#رامین_جعفری

تا حالا عاشق شدی؟

+عاشق شدی؟؟

- 😁

+ میخندی؟ پرسیدم تا حالا عاشق شدی؟

-نفس عمیق می کشد و ....نه:)

+هیچ وقت ؟تو هیچ سنی؟؟

_ :))) ..نه!

                              

نشسته ام  به در نگاه می‌کنم

دری که آه می‌کشد

تو از کدام راه میرسی؟

خیال دیدنت چه دلپذیر بود 

جوانی‌ام در این امید پیر شد !

نیامدی و دیر شد ..

 

#هوشنگ_ابتهاج

 

بلاتکلیفی

Say l love you!

بودَنت یک جور...

نبودَنت یک جور...

با تو

تمامِ بلاتکلیفی ها را تجربه کردم!

#علی_قاضی_نظام

پ.ن#

یادمه اولین باری که این آهنگ رو گوش دادم یه حس تنفر غریبی گرفتم ازش ولی این روزا خیلی عجیبه که باهاش آرامش میگیرم !خواستم بگم آدمیزاد مرز تنفر و عشقش فقط یه تار موی باریکه:)

معتاد لایک و کامنت ؟؟؟

 

سلام خدمت همه بلاگرای خوش ذوق بیان

 

راستش یه موضوعی رو چند وقته میخوام بگم سوتفاهم حل بشه

صاف میرم سر اصل مطلب :)

میدونید بچه ها ساز و کار بیانم مثل شبکه های اجتماعی دیگه شده بر اساس تعداد فالوور و لایک و کامنت ... البته این مسئله به خودی خود مشکلی ای نداره اما خوب این فضا هم کم کم داره شبیه همون شبکه ها میشه.

چیزی که ازش خیلی بیزارم

همیشه برام سوال بوده تو فضای مجازی برای اینکه یه پستی  که اشتراک میذارم که خونده بشه باید برم ماه هاا فعالیت کنم تو صفحات دیگه و حتی پست های کم ارزش و چیزیایی ک باهاش هیچ اینتراشکنی ندارم (منظور تعامل ندارم و سلیقه ام نیست ) ولی باید لایک و نظر بذارم تا طبق سنت عوض به در که خیلی تو جامعه رشد پیدا کرده طرف تشریف فرما بشن رو پست ما نظری لایکی عنایت فرمایند !!! که اگر غیر این صورت باشه پست شما اصلا دیده نمیشه و کسی زحمت نمیکشه اون رو بخونه!

اینکه  میگم جامعه عوض به دری واقعا منظورم همین جغرافیا و ایران خودمونه چیزی که شاید تو کشورای دیگه اصلا مطرح نباشه .متوجه شدم اونا احساسات شونو مستقیم و رک بیان می کنند اگه غذایی رو دوست ندارن میتونن مستقیم به دوستشون بگن و سر تعارف زیاد مجبور نیستن  اونو بخورن. میدونید حس می کنم اینم برمیگرده به همون قضیه رودربایستی داشتن ایرانیا نسبت بهم و....بگذریم

دقیقا یاد مهمونی های سال نو یا کادو های تولد و....میافتم .چیزیایی که مصداق بارز عوض و بدری رو نشون میدن

 

_خواهش میکنم اول شما بیاید منزل ما هفته بعد دیگه نوبت  ماست که بیایم خونه شما

 

+خانم این باجناقم اینا مارو دعوت کردن خونشون خورشت گذاشتن جلومون نمیخواد مرغ بار بذاری همون خورشتو بپز

 

×وای مامان زهرا برای تولدم دو ماه پیش کادو در حد پنجاه تومن خرج کرد منم همون اندازه باید بخرمممما بیشتر بخرم پررو میشه

 

جالبه حتی محبتامون نسبت به هم حساب و کتابی شده با خطکش افتادیم به جونش فارغ ازینکه که بابا عشق ومحبت و حس دوستی و رفاقت  اندازه پذیر نیستن ! اینا چیزای مادی نیستن که براشون نرخ تعیین کنیم .

چرا حس میکنیم که اگه برای همدیگه محبت و علاقه به اشتراک بذاریم کار بدون نتیجه ای کردیم و داریم ضرر میکنیم ؟

چرا فک میکنیم برای گفتن دوستت دارم باید منتظر باشیم ببینیم طرف چقدر برای ما مایه گذاشته تا ماهم براش همون اندازه احساسات به خرج بدیم ؟؟

چرا فکر نمیکنیم شاید اون طرف شخصیتش با ما فرق داره ...شاید حس و حالش یجوری دیگه باشه شاید بلد نباشه بروز بده  اونوقت ما باید بخاطر اینکه اون قدمی ک ما میخواستیم برامون برنداشته اون فرد رو از محبتمون محروم کنیم؟؟

و چراهای دیگع. که تو ذهنمه ....

 

حالا برگردیم به همین جریان لایکا و کامنتا

راستش سر همین که با این قضیه مشکل داشتم  مثلا تو اینستاگرام به عنوان یه شبکه اجتماعی که خیلیا این روزا درش فعالیت دارن و حتی ازش کسب درآمد میکنند, منم مثل خیلی از آدما اکانت درست کردم شروع به فعالیت کردم

در بدو شروع کار متوجه خیلی چیزا نمیشدم راستش اوایلش سخت کنار میومدم برای اینکه فلان  پستمو بخونن باید کلی زحمت بکشم

باید متن خوشگلمو که کلی براش ذوق داشتم  کوتاهش میکردم تا ملت زحمت بکشند اونو یه نگاه بندازن تازه اگه خیلی لطف داشتن راجع خود متن نظر بدن نه بخاطر جذابیتای ظاهری پست !

اخه یه متن ادبی خوشگل وقتی یه خطی یا دو خطی بشه چیزی ازش میمونه ؟

یاد یکی از شاخای مجازی افتادم که اکثرا اوقات پست میذاشت برای اینکه فضارو پر کرده باشه زیر عکساش یه جمله نیم خطی مینوشت (من نابم ) ما نابیم ) همه چیم نابه :) !!!! واقعا به کجا داره میره جامعه مون ؟

یا اینکه باید عکس جذاب بذارم تازه همونم که عکسای خودت باشه بیشتر دیده میشه تا عکس یه منظره

واقعا برام سخت بود این مسائل....

حالا با این شرایط  مخاطب حرفای من اگه اهل دل بود خودش بی منت حرفامو میخوند و برام نظر میذاشت یا حتی لایک میکرد منم انتظار خاصی نداشتم از کسی که بی جهت منو حمایت کنه که!  دوست داشتم نظری نذارن ولی چیزی برام بنویسن که بفهمم از ته دل بوده و کاملا رک بیان کرده .

خلاصه اوایل ورودم به اینستاگرام خیلی طول کشید تا بفهمم. اینجام پای سیاست عوض به دری و منفعت طلبی وسطه

این بود که سعی کردم منم این قانون نا نوشته رو اجرا کنم

یه مدت همین منوال پیش رفت راستش برام خیلی مصنوعی بود این نظرا و لایکا

دیگه بهم لذت نمیداد که از متنام بزنم کوتاهشون کنم عکسای جذاب بی ربط بذارم بلکه مخاطب بپسنده و ...

بخاطر همین دوسال طول نکشید که گذاشتمش کنار!

گفتم من باید برم تو فضایی که به نوشتن و خوندن اهمیت میدن به ادبیات و شعر اهمیت میدن جایی که نقدم میکنند و باعث رشدم میشن جایی که با اینکه مجازیه ولی ادماش واقعی ن نظراتشون واقعیه از روی جبران نیست !

ولی ای دل غافل ک اینجام همین سیستم برقراره :(

البته که دوستان اندکی پیدا کردم که معرفت دارن به اندازه دریا ..ولی چه کنم  من با این سیستم محبت مصنوعی و مدت دار مشکل دارم

بخااطر همینه که شاید مرتب نمیام سر بزنم رو مطالب و نظر بذارم. چون شاید همیشه اونقدر وقتم و حال دلم برای پستای قشنگتون برقرار نباشه و الکی از رو رودربایستی نمیام که مثلا سریع لایک و نظر بذارم براتون :)

با این حال همین جا ازتون عذرخواهی میکتم که این رو بنا بر بی ادبی یا بی معرفتی نذارید باور کنید به موقعش همه وبلاگارو سر میزنم  پست ها رو میخونم و دنبالتون میکنم.

خیلی پرحرفی کردم...

نمیدوم چقدر موافقید باهام

 

#معصومه تمنا

 

 

 

 

لنگرِ دَرد تو

 

 

 خانه بر دوش‌تر از ابر بهاران بودم

لَنگرِ دَردِ تو، چون کوه گران کرد مرا

 

 

#صائب

 

 

صدای پیانو

عاشق شدن...

مثل گوش دادن

به صدای پیانو تو یه کافه شلوغ می مونه!

اگه بخوای به اون صدای قشنگ گوش کنی،

باید چشمهات را ببندی

و از همه صداها بگذری و نشنویشون،

بقیه صداها واست آزار دهنده میشه،

صدا پچ پچ مردم، صدا خنده ها، گریه ها، صدا به هم خوردن فنجان ها، حتی صدای باد...

تو واسم اون صدای قشنگ بودی

که من به خاطرش هیچ صدایی رو نشنیدم❤..

 

🕴 روزبه معین

📚 کتاب قهوه ی سرد آقای نویسنده 

🎵 موسیقی بی کلام مجموعه  kara sevda 

مراقب ذهن ات باش !

 

خودت را به کارهای خوب و کسب فضیلت ها وادار کن و گرنه  به طور طبیعی دچار رذائل خواهی شد. (امام علی ع)

یعنی اگر خودت را به سمت کارها و حالات خوب نبری هم کارهایت و هم حال روحی ات بد می شود .

نکته : ذهن انسان هم نیاز به کنترل و مراقبت دارد.

اگر انسان برای کنترل ذهن تمرین نکند ذهنش خود به خود بیمار می شود !

شما حق نداری هر طوری که میخوای خودت را سرزنش کنی ,حتی برای گناهان بعضی ها طوری درباره گناه خودشان را سرزنش می کنند که موجب یأس آن ها می شود و این غلط است .

ذهن انسان رها باشد سراغ امور منفی می رود ِ

به دلیل کمال طلبی انسان به نداشتنی هایش توجه می کند!

همیشه عادت کنیم نیمه پر لیوان را نگاه کنیم ! و بابت ان شکر گذار باشیم.عادت به دارایی ها باعث می شود  ذهن مثبت و گرم شود و به کنترل در می آید.

مثلا شکر کردن تمرین کنترل ذهن و متوجه کردن افکار به امور مثبت است .

بدترین ناسپاسی اینه که با نعمت خداوند گناه کنیم ! 

ادامه دارد ....

 

(برداشت هایی از سخنرانی استاد پناهیان )

فرزندان شما

فرزندان شما به حقیقت فرزندان شما نیستند !
آن‌ها دختران و پسران زندگی‌اند در سودای خویش .
آن‌ها از کوچه وجود شما می‌گذرند اما از آن شما نیستند !

و اگر چه با شمایند، به شما تعلق ندارند !
عشق خود را بر آن‌ها نثار کنید، اما اندیشه‌هایتان را برای خود نگه دارید. زیرا آن‌ها را نیز برای خود اندیشه‌ای دیگر است .
جسم آن‌ها را در خانه خود مسکن دهید اما روح آن‌ها را آزاد گذارید .

زیرا روح آنان در خانه «فردا» زیست خواهد کرد که شما حتی در رؤیا نمی‌توانید به دیدار آن بروید ...
ممکن است تلاش کنید که شبیه آن‌ها باشید اما مکوشید که آنان را مانند خود بار آورید‌. زیرا زمان به عقب برنخواهد گشت و با دیروز درنگ نخواهد کرد ...

#جبران_خلیل_جبران

نیمه پیدانشده !

 

آه ای نیمه گمشده ی بی عرضه ی من !کجایی؟!:)

پس کی میاد اون روزی که منم تو فرم مشخصات خودم 

به جای تیک مجردم ,تیکه متاهلم رو بزنم !؟:))

 

#طنز نوشت

#حقیقت نوشت